Osiedle Generała Józefa Hallera – osiedle Stargardu, położone w zachodniej części miasta. Historia Powstanie, rozbudowa, funkcjonowanie Osiedle o charakterze wojskowym zostało wybudowane dla żołnierzy i ich rodzin w latach 70. XX wieku. Budowa rozpoczęła się w latach 60. Osiedle do lat 90 miało nazwę osiedla gen. Aleksandra Zawadzkiego. W rejonie osiedla w latach 1960 do 1962 zostały wybudowane dwupiętrowe budynki przy ulicy Żołnierza Bocznej nr 2 i nr 4, a przy al. Żołnierza oddano budynki nr 23, 21, 19, 17. W 1965 do 1968 powstały wojskowe budynki osiedla z numeracją 1, 2, 3, 4, 5 wraz z infrastrukturą (drogi, chodniki, śmietniki). W budynku nr 3 była oddana w 1966 kotłownia centralnego ogrzewania dla wybudowanych bloków. W bloku nr 4 swoją siedzibę zorganizowała Garnizonowa Administracja Mieszkań, w tym samym bloku w jednej z klatek został zorganizowany internat wojskowy dla żołnierzy garnizonu Stargard Szczeciński. W kolejnych latach zostały wybudowane kolejne budynki wraz z przyległą infrastrukturą - bloki nr 7, 8, 9, 10, 12, 13 i 15 (1969-1974), blok nr 27 przy al. Żołnierza (1974), blok nr 14 (1973), przy którym powstała druga kotłownia dla powstałych bloków (od kilkunastu lat kotłownie są nieczynne, zlikwidowane po podłączeniu do sieci miejskiej).