thumb|240px|Daria (z lewej), Konon Ogrodnik, Bazyli Wielki i Synkletyka, błogosławieństwo Jezusa Chrystusa. Chryzant i Daria (; zm. 257 lub 283) – męczennicy wczesnochrześcijańscy, święci Kościoła katolickiego, prawosławnego i ormiańskiego.

Życiorys Daria była westalką w Rzymie. Chryzant, który był synem senatora, został chrześcijaninem po przeczytaniu Ewangelii. Po poznaniu Chryzanta, Daria przyjęła chrzest i wyszła za mąż. Wraz ze św. Chryzantem nawróciła wielu pogan na wiarę chrześcijańską.

Oboje zginęli śmiercią męczeńską za panowania cesarza Walensa lub Numeriana. Cesarz zakazał chrześcijanom zbierania się na cmentarzach. Za złamanie tego prawa Chryzant i Daria skazani zostali na śmierć: wrzucono ich do dołu powstałego po nieużywanym akwedukcie i tam żywcem zakopano. Pochowani zostali przy Via Salaria.

W Martyrologium rzymskim pod datą 25 października znajduje się opis męczeństwa:

Badania szczątków z Reggio nell’Emilia, przeprowadzone w 2011 roku przez paleopatologa Ezio Fulcheri z Uniwersytetu Genueńskiego, wykazały, że przechowywane tam kości należały do żyjących w okresie Cesarstwa rzymskiego dwojga młodych i zdrowych ludzi, zmarłych prawdopodobnie z powodu uduszenia, co zdaniem naukowca potwierdza autentyczność Chryzanta i Darii.