360..
Foerster jako pedagog Foerster powiedział o sobie, że nie jest pedagogiem ani z urodzenia ani z wykształcenia, co potwierdza fakt, że w czasie swojej działalności naukowej wygłosił więcej wykładów z etyki, polityki czy socjologii, niż pedagogiki. Zresztą dość sceptycznie podchodził do pedagogiki jako nauki. Twierdził, że to, co można naukowo powiedzieć o problemie wychowania ma ograniczoną wartość, bowiem pedagogiczne poznanie dokonuje się bardziej przez psychologiczną intuicję, która nie jest każdemu dana, niż przez naukowe myślenie. W jego życiu najpierw pojawiły się pytania o etykę, które później wiodły go ku konieczności praktycznego ich rozwiązania na gruncie analiz pedagogicznych. Nie interesowały go reguły etyczne jako takie, lecz konkretne warunki ich urzeczywistnianiaKostkiewicz J., 1997, Wychowanie do wolności wyboru. Ponadczasowy wymiar pedagogiki F. W. Foerstera, Rzeszów, s. 25..
Wpływy filozoficzne Foerster wielokrotnie w ciągu swojego życia nawiązywał do innych, znanych już wówczas filozofów, przede wszystkim: św. Augustyna, św. Tomasza, F. Nietzschego, A. Schopenhauera, I. Kanta, czy Platona.