Bolesław Józef Habowski (ur. 13 września 1914 w Krakowie, zm. 21 maja 1979 w Wendover) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski w latach 1937–1938, żołnierz Polskich Sił Zbrojnych.
Kariera piłkarska W latach 1930–1938 był zawodnikiem Wisły Kraków. Niedokończony sezon 1939 spędził w Junaku Drohobycz, drużynie mającej wówczas wielkie szanse na awans do I ligi. Ligowy debiut Habowskiego miał miejsce 11 czerwca 1933 przeciwko Cracovii. Trwał on ledwie 84 minuty – przy stanie 4:1 dla „pasów” usunięty z boiska został przez sędziego Rosenfelda kapitan Wisły, Henryk Reyman. Mecz został wówczas przerwany, a Wisła ukarana walkowerem. Pierwszą bramkę zdobył 5 sierpnia 1934 w wygranym 8:0 domowym meczu ze Strzelcem Siedlce. Łącznie, w latach 1933–1938, Habowski rozegrał jako piłkarz Wisły 83 mecze w ekstraklasie, zdobywając 21 bramek.
W reprezentacji Polski debiutował 10 października 1937 w meczu z Jugosławią. Było to spotkanie eliminacyjne Mistrzostw Świata 1938, Polacy zwyciężyli w nim 4:0. Swój drugi, a zarazem ostatni mecz w kadrze rozegrał niemal rok później – 25 września 1938 Polska przegrała z Łotwą 1:2, a Habowski strzelił honorową bramkę dla polskiego zespołu.