Hinduizm ludowy – nurt ludowy w hinduizmie, forma religijności w hinduizmie polegająca na przywiązywaniu głównej wagi do praktyk religijnych, a nie do koncepcji filozoficznych tej religii. Określenie to pojawiło się wśród zachodnich religioznawców na przełomie XIX i XX wieku dla odróżnienia od popularyzowanych w tym czasie na zachodzie nurtów hinduizmu związanych głównie z wedantą. Jest on zwykle kojarzony z religijnością typu bhakti.
Charakterystyka Większość Hindusów mieszka na wsiSzczegółowe dane przedstawia strona Census of India., gdzie zachowały się specyficzne, różne od tzw. „hinduizmu filozoficznego” zespoły wierzeń. Na skutek ubóstwa, niskiego poziomu edukacji, izolacji i znacznego zróżnicowania regionalnego Indii religia wsi różni się od religii warstw wykształconych, wyróżnia się więc z hinduizmu tzw. „hinduizm ludowy” lub „hinduizm popularny” (określenie „Popular Hinduism” utworzył John B. Noss). Hinduizm ludowy (w najbiedniejszych i najmniej rozwiniętych wsiach) charakteryzuje nieznajomość koncepcji religijnych i filozoficznych braminów, konserwatyzm społeczny, politeizm, kult sił natury, silne zróżnicowanie wewnętrzne oraz łączenie religii z działaniami magicznymi. W wielu wsiach indyjskich powszechne jest kult różnych aspektów Dewi – najczęściej każda wieś czci swoją ulubioną dewi.