W 1604 został biskupem suburbikarnej diecezji Sabina oraz arcybiskupem Rouen. W 1606 mediował w sporze między Stolicą Apostolską i Republiką Wenecji. 17 października 1610 koronował króla Francji Ludwika XIII, mimo że zwyczajowo powinien to uczynić arcybiskup Reims. Członek Rady Regencyjnej królestwa Francji za czasów małoletniości Ludwika XIII. W sierpniu 1611 został kardynałem biskupem Ostia e Velletri i dziekanem Św. Kolegium Kardynałów, mimo to dalej oficjalnie reprezentował interesy Paryża na dworze papieskim. W 1613 dostał ataku serca, po którym nie wrócił już do pełni sił. Zmarł dwa lata później w Awinionie.
Choć był tzw. kardynałem korony i reprezentantem politycznych interesów Francji wobec papiestwa, głęboko angażował się także w reformę Kościoła i bez wątpienia był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli francuskiego episkopatu na przełomie XVI i XVII wieku. Fakt, że wielokrotnie z powodzeniem służył jako mediator między Rzymem a Paryżem oraz Wenecją świadczy także o jego talentach dyplomatycznych.
Bibliografia
François de Joyeuse
Kategoria:Francuscy kardynałowie XVI wieku Kategoria:Kardynałowie z nominacji Grzegorza XIII Kategoria:Francuscy dyplomaci Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Ducha Kategoria:Ambasadorowie Francji przy Stolicy Apostolskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Carcassonne Kategoria:Urodzeni w 1562 Kategoria:Zmarli w 1615 Kategoria:Francuscy kardynałowie XVII wieku