10:00 siły pacyfikacyjne zaczęły zajmować wyznaczone pozycje i odcięto kopalnię od miasta.
O 10:30 rozpoczęto akcję „oczyszczania przedpola”, do którego użyto armatek wodnych i wyrzutni gazów łzawiących przeciwko tłumowi zgromadzonemu przed kopalnią składającego się w większości z mieszkańców osiedla oraz rodziny strajkujących. O 10:53 czołgi przełamały płot – zrobiono wyłom w murze obok bramy kolejowej, po czym siły milicji w asyście czołgu weszły na teren kopalni. Przed warsztatem mechanicznym (kuźnią) napotkały barykadę. Czołg utknął na barykadzie. W tym czasie na głównej linii uderzenia, tj. przy ul. Wincentego Pola, przygotowywano się do natarcia. Żołnierze wrzucili ok. 40–50 petard hukowych za mur kopalni. W budynku ciągnącym się za murem, stanowiącym magazyny, pękały szyby. Wrzucenie petard miało na celu odstraszenie ludzi, którzy mogliby się znajdować za murem. Dwa czołgi, z wieżami obróconymi do tyłu, ruszyły w stronę muru. Mur został przełamany na wysokości magazynu farb lakierów. Po przełamaniu muru oddziały milicji uderzyły w dwóch kierunkach: wzdłuż ściany kotłowni oraz w kierunku szybów. Na wysokości szybu siły milicyjne napotkały grupę górników. Górnicy, również z okien, rzucali w milicjantów różnymi przedmiotami, takimi jak śruby, kamienie, kątowniki, teowniki i wieloma innymi przedmiotami, które były dostępne.