Zawinił pilot awionetki, który zabłądził w przestrzeni powietrznej i naruszył strefę TMA (Terminal Maneuvering Area - strefa kontrolowana lotniska), w którą wlecieć wolno jedynie po uprzednim zgłoszeniu i otrzymaniu zgody oraz nadzoru od odpowiedniej służby kontroli lotów (pozycji Approach - zbliżanie; William Kramer, pilot Pipera tego nie uczynił). Piloci obu maszyn nie zauważyli siebie nawzajem.
W kwietniu 1988 linia ogłosiła upadłość. Główne przyczyny to: brak organizacji, flota licząca średnio 20 lat bez planu aktualizacji oraz kradzieże funduszy ze strony meksykańskiego rządu. Firma została uziemiona na trzy miesiące. W sierpniu, program prywatyzacji był już w toku. Wiązało się to z koniecznością wycofania ośmiu Douglas DC-8 (3 -62 i 5 -51) wraz z pozostałymi dziesięcioma DC 9.
1990–1999 Początek lat dziewięćdziesiątych to burzliwe czasy, głównie z powodu wzrostu cen paliw (z powodu wojny w Zatoce Perskiej), z powodu wojny wpływów nowych trzech meksykańskich przewoźników - TAESA Lineas Aéreas, SARO, Aviacsa, jak i z powodu stałych problemów pracowniczych. W kwietniu 1991 roku dwa Boeingi 767-200ER zostały włączone do floty, mając za zadanie zastąpić DC-10 na trasach do Europy, Nowego Jorku i Tijuany. Kolejne dwa Boeingi 767-300ER dołączyły później tego samego roku.