Ascanio Maria Sforza Visconti (ur. 3 marca 1455 w Cremonie, zm. 27 maja 1505Według niektórych źródeł 28 maja 1505. w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys Był szóstym synem Francesca Sforzy, księcia Mediolanu, i Bianki Marii Visconti, przeznaczonym do stanu duchownego. Od 1477 roku ojciec zabiegał dla niego o kapelusz kardynalski, ostatecznie 17 marca 1484 roku otrzymał diakonię Santi Vito e Modesto in Macello Martyrum. Zrezygnował z niej 26 sierpnia 1492 roku. Ponownie przyjął ją 31 stycznia 1495 roku. Rychło stał się jedną z najbardziej wpływowych osobistości w kolegium kardynalskim. Był administratorem diecezji Pawia (od 17 września 1479 roku), Novara (25 października 1484–1418 kwietnia 1485 i w maju 1505), Cremona (od 28 lipca 1486), Pesaro (1487–1491), Eger na Węgrzech (31 sierpnia 1492–1497) i Elne w dzisiejszej Francji (czerwiec 1494–1495), nie jest jednak pewne czy kiedykolwiek otrzymał sakrę biskupią. Na konklawe 1492 odegrał kluczową rolę w wyborze Rodriga Borgii na papieża. W zamian otrzymał obiecany już na konklawe urząd wicekanclerza św. Kościoła Rzymskiego oraz kilka innych beneficjów. Legat w Bolonii 1492-99.