Amoghawadżra ((ur. 705, zm. 774) skt. Amoghavajra अमोघवज्र; chiń. Bukong (不空); kor. Pulkong (불공); jap. Fukū; wiet. Bất Không, Bất Không Kim Cang. Chiń. Zhizang (智藏); kor. Chijang; jap. Chizō; wiet. Trí Tạng; pol. Skarbnica Poznania lub Skarbnica Mądrości (chiń. zhi = skt jñāna). Chiń. Emuqubazhe/EmuqubasheluoChińczycy także starali się oddać w przybliżeniu brzmienie pojęcia czy nazwy przy pomocy odpowiednich znaków. Chiń. Bukong Jingang (不空金剛); kor. Pulkong Kŭmgang; jap. Fukūkongō; wiet. Bất Không Kim Cương) – indyjski mnich buddyjski, misjonarz i tłumacz.
Urodził się w Indiach północnych. Do Chin przybył w 719 lub 720 r. razem ze swym mistrzem Wadżrabodhim (skt. Vajrabodhi, chiń. 金剛智) prawdopodobnie z Malabaru na samym południu IndiiNiektóre wersje biografii podają, że pochodził ze Sri Lanki, w wieku 14 lat udał się na wtedy buddyjską Jawę, tam spotkał swego mistrza Wadżrabodhiego.. Około 20 roku życia przyjął pełną ordynację mnisią w klasztorze Guangfu (廣福寺) w Luoyangu (洛陽). Wspólnie przetłumaczyli na język chiński wiele sutr. Po śmierci Wadżrabodhiego w 730 r. Amoghawadżra powrócił do Indii, udał się na Sri Lankę, gdzie zbierał teksty różnych tantr.