mały|Ludwik Muzyczka jako starosta dziśnieński (siedzi po prawej) podczas dożynek w Głębokiem w 1934 r. thumb|190px|Grób podpułkownika Ludwika Muzyczki na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Ludwik Muzyczka ps. „Ludwik”, „Benedykt”, „Sułkowski”, „August”, „Jacek” (ur. 25 sierpnia 1900 w Jarosławiu, zm. 25 lutego 1977 w Krakowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz Związku Strzeleckiego, podpułkownik czasu wojny, generał brygady Korpusu Bezpieczeństwa, Szef Biur Wojskowych w KG ZWZ-AK (marzec 1941–sierpień 1944), kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Ojcem Ludwika był Michał Muzyczka, podoficer armii austriackiej, a następnie laborant Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego, natomiast matką Anastazja Stochmańska. Uczył się w Krakowie w gimnazjum oo. Jezuitów. Żołnierz Legionów Polskich od grudnia 1916 w stopniu szeregowego w 3 pułku piechoty. W lutym 1918 internowany na Węgrzech, a w maju był na froncie włoskim i wcielony do 20 pułku piechoty armii austriackiej. Zbiegł w sierpniu 1918 do Krakowa i wstąpił do POW. Od listopada 1918 służył w Wojsku Polskim w 5 pułku piechoty Legionów na froncie, a później w batalionie zapasowym tego pułku od lutego 1921. Uczestniczył 20 października 1920 w tzw. buncie gen. Lucjana Żeligowskiego. Przeniesiony do rezerwy w marcu 1921 w stopniu plutonowego.