We wrześniu 1945 był współorganizatorem Zrzeszenia WiN. 22 grudnia 1945 został aresztowany w Krakowie i w procesie kierownictwa „WiN” skazany na 10 lat więzienia z zaliczeniem aresztu śledczego, ale Prezydent RP Bolesław Bierut 5 lutego 1947 zmniejszył mu wymiar kary do 6 lat. 23 grudnia 1948 został zwolniony z więzienia i pracował w Krakowie jako urzędnik. 20 października 1950 był ponownie aresztowany i wyrokiem Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy z 3 maja 1954 został skazany na 5 lat więzienia. Zwolniony z więzienia 25 września 1954 po połączeniu obu wyroków i wobec zaliczenia aresztu śledczego. Został zrehabilitowany postanowieniem Sądu Najwyższego z 8 czerwca 1957. W grudniu 1975 był sygnatariuszem protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59)Kultura 1976/01/340 – 02/341 Paryż 1976, s. 236..
Pracował w Spółdzielni „Scenotechnika” w Krakowie. Zmarł 25 lutego 1977. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B 28-1-1)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..
Jego siostrzeńcami byli Jerzy Salmonowicz i Stanisław Salmonowicz.