Jezdimir Dangić (; ur. 4 maja 1897 w Srebrenicy, zm. 1947 w Sarajewie) – bośniacki Serb, oficer żandarmerii, dowódca czetnicki w Bośni podczas II wojny światowej, kolaborant z marionetkowym rządem Nedicia, uczestnik walk z ustaszami, zbrodniarz wojenny (brał udział w zabiciu około 8000 bośniackich mieszkańców Fočy). W okupowanej Polsce przebywał od 1942; wziął udział w powstaniu warszawskim.
Życiorys Był synem Savo Dangicia i Milicy z d. Popović. Uczęszczał do gimnazjum w Tuzli w Bośni. Jako członek organizacji Młoda Bośnia został skazany na 3,5 roku więzienia pod zarzutem zdrady stanu Monarchii Austro-Węgierskiej. Odbywał karę w więzieniach w Tuzli i Zenicy w okresie I wojny światowej. Po wyjściu na wolność studiował prawo na uniwersytecie w Tuzli. Następnie wstąpił do armii jugosłowiańskiej, a 3 stycznia 1928 przeniósł się do żandarmerii w stopniu podporucznika.