François de Tournon (ur. 1489, zm. 22 kwietnia 1562) – francuski kardynał i dyplomata.
Życiorys W wieku 12 lat wstąpił do zakonu antonianów, począwszy od 1519 był opatem wielu klasztorów tego zakonu. Arcybiskup Embrun 1518–1526 i Bourges 1526–1537. W 1525/26 negocjował zwolnienie króla Francji Franciszka I z hiszpańskiej niewoli, podpisał traktat madrycki o odstąpieniu Burgundii Hiszpanom. Kilka lat później brał udział z ramienia Francji w negocjacjach dotyczących modyfikacji postanowień tego traktatu oraz małżeństwa Franciszka I z siostrą Karola V, księżną Eleonorą.
W 1530 został mianowany przez Klemensa VII kardynałem prezbiterem SS. Marcellino e Pietro. Próbował mediować w sporze między tym papieżem a królem Anglii Henrykiem VIII. W 1536 Franciszek I Walezjusz powierzył mu kierowanie operacjami wojskowymi przeciw wojskom cesarskim w rejonie Sabaudii i Prowansji. Kardynał doprowadził przy tym do odnowienia sojuszu Francji z włoskimi księstwami. Reprezentował króla Francji na konferencji w Nicei z udziałem papieża Pawła III i cesarza Karola V (1538). Administrator archidiecezji Auch 1538–1551. W 1542 wybrano go przełożonym generalnym zakonu antonianów (pełnił ten urząd do 1555). Kardynał biskup Sabiny 1550-60 i arcybiskup Lyonu od 1551. Na konklawe 1559 był poważnym kandydatem do tronu papieskiego.