W 1846 powołano go na dyrektora Instytutu Położniczego. Od 1851 Ogłaszał w "Pamiętniku Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego" coroczne sprawozdania z działalności Instytutu. W 1855 r. wybrano go na Członka Cesarskiego Towarzystwa Lekarskiego Wileńskiego. Opublikował w "Pamiętniku..." ok. 10 prac z dziedziny położnictwa. Prace publikował również w "Tygodniku Lekarskim". W 1851 wydał nakładem własnym podręcznik "Zasady położnictwa czyli Wykład nauki i sztuki położniczej, mianowicie dla niewiast temu zawodowi poświęcających się". Był członkiem egzaminatorem, a następnie członkiem honorowym Rady Lekarskiej Królestwa Polskiego.
W 1862 otrzymał przyznanie szlachectwa w Królestwie Polskim z racji posiadanego urzędu.
I żona: Zofia Józefa Joanna Hoffman (ok. 1805-1837) dzieci z tego małżeństwa: Zygmunt (1829-?), Amelia (1833-1845).
II żona: Maria Gertruda Szpecht (1820-1894), pochodziła z rodziny piekarzy warszawskich, dzieci z tego małżeństwa: Władysław Henryk (1839-1840), Helena Weronika (ok. 1841-?), Czesław Józef (1846-?), Bronisław (1848-1915), Maria Teodora (1857-1909), Jadwiga Józefa (1859-?)
Zmarł 23 kwietnia 1865 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 6/II/10) – pogrzeb z kościoła Św. Krzyża. right|thumb|Informacja o śmierci dr.