Bożą); wizerunek Chronosa jako symbolu przemijania czasu; typowy dla jezuickich kościołów i kolegiów monogram ich godła IHS (Jezus Hominum Salvator – Jezus Zbawca ludzi lub Jesum Habemus Socium – Jezusa mamy za sprzymierzeńca) w glorii słonecznych promieni.

Wyeksponowane tu zostały motywy gloryfikacji Kościoła i jego misji oraz służby Chrystusowi, którą pełni zakon jezuitów.

Z powodu zniszczeń wojennych z 1807 roku bogata dekoracja malarska pochodząca z 1680 roku nie zachowała się w całości do czasów obecnych. O jej poziomie artystycznym świadczą ocalałe freski w dawnej aptece i w sieni, łączące tematykę filozoficzną, religijną i astrologiczną. Malowidła te odkryto i poddano renowacji dopiero w 1904 roku. W lunetach umieszczone zostały inskrypcje farmaceutyczne. Freski ukazują starotestamentową historię o Tobiaszu, który otrzymał od archanioła Rafała lek przywracający wzrok jego ojcu. Jest to prefiguracja Chrystusa jako światła dla świata. Kolejne malowidła przedstawiają koncepcję przyrody jako źródła zdrowia i przejawu ukrytej Bożej siły. Umieszczono tu alegorie czterech żywiołów: Powietrze – przedstawione jako orły ciągnące rydwan z postaciami kobiet, którym towarzyszą ptaki i kwiaty.