Krzysztof Pigoń (ur. 2 lutego 1925 w Wilnie, zm. 5 lutego 2001) – polski fizykochemik, profesor Politechniki Wrocławskiej.
Życiorys Syn rektora Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie Stanisława Pigonia.
Studia chemiczne ukończył w 1948 na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie pracował jako asystent Kazimierza Gumińskiego na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracę doktorską obronił w roku 1956. Rok później objął Katedrę Chemii Fizycznej Politechniki Wrocławskiej. Tytuł profesora nauk chemicznych uzyskał w 1970 roku. Był jednym z twórców wrocławskiej szkoły fizykochemii organicznego ciała stałego. Współautor, ze Zdzisławem Ruziewiczem, podręcznika „Chemia fizyczna”.
W PRL informacje na temat Krzysztof Pigonia podlegały cenzurze. W 1977 roku jego nazwisko znajdowało się na specjalnej liście osób pod szczególną kontrolą cenzury. Zalecenia cenzorskie dotyczące jego osoby zanotował Tomasz Strzyżewski, który w swojej książce o peerelowskiej cenzurze opublikował notkę informacyjną z 7 stycznia 1977 roku Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk. Wytyczne dla cenzorów wymieniały jego nazwisko z adnotacją: Wszelkie próby popularyzowania w środkach masowego przekazu (prasa codzienna, radio, TV, tygodniki społeczno-polityczne) niżej wymienionych osób należy sygnalizować kierownictwu GUKPPiW.