Porządek codziennego życia mnichów regulowały szczegółowo specjalne przepisy zwane Winają, których było 250, chociaż w połączeniu z mniej ważnymi, liczba reguł sięgała 3000.
Wihara thumb|Plan wihary w grocie w Adżancie thumb|Rekonstrukcja wihary w Sukhotaj w Tajlandii Klasztorne budowle zwane wihara (sanskr. lub pali vihara: विहार) tłumaczy się jako „schronienie” albo „azyl”, jak to w którym chronili się wędrujący mnisi podczas pory deszczowej.
Pierwotnie słowo wihara było używane wyłącznie na określenie tylko części klasztoru, a mianowicie kwater mnisich. Prawidłowym określeniem klasztoru buddyjskiego była bowiem lena (od słowa layana – prywatne pomieszczenie, mieszkanie). Stopniowo jednak słowo wihara poszerzało swoje znaczenie i w końcu zaczęło oznaczać jeden z pięciu typów leny (klasztoru). Po zaniku czterech jego form konstrukcyjnych (adddhajoga, pasada, hammija i guha) pozostała sama wihara i wyparła nawet prawidłowe określenie klasztoru buddyjskiego.