Eliasz Bombarone, Eliasz z Kortony (ur. ok. 1180 w Bevilia koło Asyżu, zm. 22 kwietnia 1253 w Cortonie) – brat zakonny, wikariusz generalny i generał franciszkanów, misjonarz i dyplomata, budowniczy Bazyliki św. Franciszka w Asyżu.
Był jednym z tzw. uczniów drugiej godziny św. Franciszka z Asyżu. Pracował na placówce misyjnej w Syrii. Po śmierci w 1221 r. Piotra z Katani, pierwszego wikariusza generalnego franciszkanów został jego następcą. Jego autorstwa jest właśnie pierwszy dokument urzędowy o św. Franciszku: list informujący braci o śmierci Biedaczyny z Asyżu (1226 r.).
Na kapitule w 1227 r. został zastąpiony na urzędzie generała przez Jana Parenti. Wkrótce Eliaszowi zostało powierzone zadanie zbudowania bazyliki godnej przechowywania ciała św. Franciszka. Wypełnił je znakomicie, gdyż już w dwa lata po kanonizacji można było umieścić tam relikwie Świętego (1230). Obok powstał klasztor zwany Sacro Convento.