Alfons Groszkowski (ur. 11 grudnia 1915 w Rybnie, powiat Działdowo, zm. 14 stycznia 1993 w Chełmży) – polski duchowny katolicki, infułat-prepozyt chełmżyńskiej kapituły kolegiackiej, autor publikacji duszpasterskich, katechetycznych i historycznych.
Urodzony w rodzinie rolniczej, był synem Władysława i Konstancji z Pacuskich. Do gimnazjum uczęszczał w Lubawie i Brodnicy, po maturze złożonej w Brodnicy w 1935 wstąpił do seminarium duchownego w Pelplinie. Naukę seminaryjną przerwała II wojna światowa, w czasie której Groszkowski pracował w szpitalu w Brodnicy jako pielęgniarz. Współpracował także z Armią Krajową.
Święcenia kapłańskie przyjął 24 lutego 1946. Pracował jako wikariusz w Lidzbarku Welskim, potem w Tczewie. W 1950 obronił dyplom magistra historii Kościoła katolickiego na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie jego promotorem był ks. Tadeusz Glemma. Mianowany w 1951 proboszczem w Nowej Cerkwi pod Pelplinem, pracował tam przez 11 lat i zasłużył się m.in. odnowieniem kościoła oraz stworzeniem biblioteki parafialnej. 1 lipca 1962 został proboszczem w Chełmży oraz prepozytem-infułatem Kapituły Kolegiackiej Chełmżyńskiej, a od stycznia 1963 dodatkowo dziekanem dekanatu chełmżyńskiego.