Czaszka thumb|left|Y. shangyouensis w Hong Kong Science Museum Dinozaur posiadał typową dla karnozaurów dużą, masywną czaszkę. Długość zbadanej czaszki typowego osobnika wyniosła 82 cm, jej wysokość natomiast 50 cm. W przypadku Y. magnus wymiary te wyniosły odpowiednio 111 i 65 cm. Doliczono się w niej sześciu par otworów, w tym aż dwóch par okien przedoczodołowych. Obie przyjmowały kształt trójkątny, ale różniły się wielkością. Duży otwór zdobił też tylną część żuchwy. Potężna kość przedczołowa nosiła grzebień nadoczodołowy. Jej dwa wyrostki zmierzały w kierunku pierwszego otworu przedoczodołowego. Podobnie kość ciemieniowa była dobrze rozwinięta, wysoka. Łączyła się z długą kością czołową, noszącą grzebień węższy niż allozaurowy. Służył on prawdopodobnie za przyczep dla mięśni i kierował się w kierunku kości nosowej. Kość nosowa, odgraniczająca od strony przednio-grzbietowej dół przedoczodołowy, o gładkiej powierzchni u gatunku opisanego wcześniej mierzyła 35,5 cm, będąc węższa niż u allozaura czy ceratozaura. W porównaniu ze swymi odpowiednikami należącymi do tych rodzajów leżała też dość płasko, zdobiły ją jednak wydłużone parzyste ornamenty sugerujące, że za życia pokrywał ją cienki twór z keratyny.