Kiedy wybuchła wojna z bolszewikami, Julian Chmilnik zgłosił się jako ochotnik do armii. Stawił się 22 lipca 1920 roku w Poznaniu, skąd został wysłany do Śremu, a 14 sierpnia wyruszył na odsiecz Pomorza. Walczył z nieprzyjacielem pod Kołczaczem. Ze służy został zwolniony w 1921 roku, ponieważ dzieci z Polanowic przestały mieć możliwość nauki. Bezzwłocznie rozpoczął pracę, nie dostając za nią wynagrodzenia.
W 1922 roku zaczął się remont szkoły: prace malarskie, wymiana okien, drzwi, dachu, płotu. Nauka została przerwana w latach 1922–1924, gdy te ziemie nawiedziła epidemia szkarlatyny i zapalenia płuc.
12 maja 1924 roku szkołę odwiedził prymas Polski Edmund Dalbor.
W latach międzywojennych działalność szkoły wspierał Hans Gierke, właściciel majątku Polanowice.
Wybuch II wojny światowej przerwał działalność oświatową. Nauczyciel Julian Chmielnik, jako porucznik rezerwy, zgłosił się 24 sierpnia 1939 roku w RKU w Inowrocławiu i otrzymał rozkaz uformowania kompanii wartowniczej. Po wykonanym zadaniu pełnił służbę jako dowódca kompanii służby wartowniczej w Inowrocławiu. Od 22 maja 1949 roku do 29 kwietnia 1945 przebywa w obozie Murnau niedaleko Monachium.