Miał dwie pary kolców na końcu.
Zachowanie i zwyczaje Dinozaur ten, na co dzień nieszkodzący nikomu roślinożerca, prawdopodobnie w razie zagrożenia mógł stać się zwierzęciem niezwykle niebezpiecznym. Mógł wtedy atakować próbującego go spożyć napastnika swym długim najprawdopodobniej solidnie umięśnionym ogonem zaopatrzonym w kolce.
Co do płyt na grzbiecie, ich rola nie została jednoznacznie ujawniona. Być może służył do regulacji temperatury ciała zwierzęcia, będąc bogato ukrwione. Możliwe też, że były po prostu wabikiem służącym odnalezieniu osobnika płci przeciwnej lub też zastraszeniu rywala. Mogły więc być zabarwione na jaskrawe kolory, tak jak dzisiaj ogon pawia.
thumb|left|200px|Monolofozaur atakuje tuodziangozaura
Materiał kopalny Znaleziono dwa osobniki: Holotyp (CV 209) to niemal kompletny szkielet, w którym brakuje tylko części czaszki i dolnej szczęki, kilku kręgów szyjnych i ogonowych oraz dolnych elementów kończyn. Paratyp (CV 210). Elementy wydobyte nie zostały umieszczone w wykazie przez Donga i in. ani w deskrypcji Tuojiangosaurus ani w późniejszej pracy Donga z roku 1983. Później inni naukowcy przypisali do tuodziangozaura części czaszki, łopatki, kręgi ogonowe i elementy pancerza. Dong zanotował tylko część bloku biodrowo-krzyżowego.thumb|left|200px|Kolce tuodziangozaura
Przypisy
Kategoria:Stegozaury Kategoria:Dinozaury Azji Kategoria:Dinozaury jury