Historia Nazwę swą wywodzi od dolnośląskiego miasta Świdnicy, skąd pierwotnie sprowadzano do niej jęczmienne piwo. Na mocy przywileju nadanego przez Henryka IV Probusa, piwa warzone poza Wrocławiem wolno było podawać jedynie w pozostających pod kontrolą rady miasta piwnicach ratuszowychPrawo wyszynku piwa nadał radzie miejskiej książę Henryk IV Probus 28 września 1273, patrz: Trzynadlowski 2002, s. 59. Zachowały się rachunki z roku 1332, w których zapisano fakt sprowadzania piwa świdnickiego. Wejście do piwnicy znajduje się od południowej strony budynku Starego Ratusza.
Piwnica wielokrotnie była rozbudowywana aż do ostatniej ćwierci XV wieku, kiedy osiągnęła w przybliżeniu swój ostateczny kształtTrzynadlowski 2002, s. 62-65. Później jeszcze, w 1519 roku, przedsionek piwnicy połączono tunelem do przetaczania beczekZ tunelem wiąże się lokalna zagadka: „Gdzie we Wrocławiu wóz nad wozem przejeżdżać może?”; jego pozostałości obecnie wykorzystywane są jako magazyny z nowo utworzonym browarem znajdującego się naprzeciwko piwnicy, w kamienicy w południowej pierzei RynkuTrzynadlowski 2002, s.60-61 (w kamienicy „Pod Złotym Dzbanem”).