Bazylika Świątynia ta jest pod wezwaniem Matki Bożej Wniebowziętej. Wznoszono ją i przebudowywano na przestrzeni XIV–XVI wieku. Konsekracja miała miejsce w 1568. Jest konstrukcją jednonawową, na planie krzyża łacińskiego, z zewnętrznym portykiem, który przedłużony został w kierunku dzwonnicy.
We wnętrzu bazyliki zachowały się najważniejsze dzieła pochodzące z pracowni Andrei della Robbia. Najstarszą ceramiką jest Zwiastowanie z ok. 1475. W kaplicy obok prezbiterium znajduje się Wniebowstąpienie z ok. 1490. Po obu stronach prezbiterium znajdują się figury św. Franciszka i św. Antoniego Opata (z ok. 1475-1480). Inne dzieła Della Robbia to Boże Narodzenie (1479) oraz Madonna na tronie z Dzieciątkiem i świętymi nazywana Madonna del Rifugio (ok. 1515–1520).
Prezbiterium Za prezbiterium znajduje się chór ze stallami z drewna orzechowego z intarsjami przedstawiającymi Wniebowziętą, św. Wawrzyńca i bł. Jana. Jest to dzieło dziewiętnastowieczne stolarza-artysty franciszkanina Leonarda Galibertiego z Legnaia (1859-1948). Klęczniki z 1509 ozdobione są intarsjami Piero di Zanobi. thumb|200px|Ukrzyżowanie, ceramika Andrei della Robbia