W międzyczasie pozostał aktywnym działaczem młodzieżówki chadeckiej (w latach 1988–1989 jako jej wiceprzewodniczący) oraz samej CVP. Był przewodniczącym partii w dystrykcie Ypres w latach 1988–1991, a następnie jako zastępcą sekretarza generalnego (1989–1992) oraz sekretarzem CVP (1991–1992).

W grudniu 1992 został administratorem w Komisji Europejskiej, w której pracował przez pięć lat, do maja 1997. W styczniu 1995 objął mandat radnego Ypres, który od tego czasu nieprzerwanie piastuje. W czerwcu 1997 został deputowanym do Izby Reprezentantów z ramienia CVP. W wyborach w czerwcu 1999 oraz czerwcu 2004 uzyskiwał reelekcję. Od stycznia 2001 do maja 2003 był przewodniczącym klubu parlamentarnego partii Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie (CD&V, powstałej z przekształcenia CVP) w Izbie Reprezentantów.

Po przegranej CD&V w wyborach parlamentarnych w 2003 zastąpił Stefaana De Clercka na stanowisku przewodniczącego partii. Kierował nią przez rok, do lipca 2007, tj. do czasu wygranych przez CD&V wyborów lokalnych we Flandrii. 20 lipca 2004 objął stanowisko ministra-prezydenta Flandrii, którym pozostawał do 26 czerwca 2007.