Ustępował on wielkością trzeciemu.
Tryb życia i pożywienie Wedle zdania odkrywcy rodzaju zaurornitoid był niewielkim, dwunożnym teropodem, wolniejszym od welociraptora.
Już Osborn zwrócił uwagę na różnice pomiędzy zębami zaurornitoida a welociraptora, nie dostrzegając u tego pierwszego przystosowań do chwytania szybko poruszającej się zdobyczy. naukowiec zaproponował, że dinozaur odżywiał się jajami, zauważając jednak konieczność wsparcia tej hipotezy dowodami.
Z kolei budowa nozdrzy wewnętrznych i ograniczających je kości podniebiennych rozważana była jako przystosowanie do wodnego trybu życia, jednakże odnaleziony już w holotypie fragment kończyny tylnej wykazuje adaptację do biegu i drapieżnego trybu życia. Podobne wnioski wypływają z analizy kręgów.
Odkrycie Historia odkrycia tego zwierzęcia sięga roku 1923, kiedy to wśród czerwonych piaskowców Shabarakh Usu formacji Djadochta znaleziono szczątki trzech nieznanych jeszcze nauce dinozaurów. Wszystkie okazały się należeć do teropodów, czyli dinozaurów drapieżnych. Pozostałości jednego z nich, znalezione 9 lipca wspomnianego roku, w czym udział miał chiński pomocnik paleontologów, Chih, dzięki długiemu i smukłemu dziobowi zostały początkowo uznane za skamieliny ptaka.