Rada Ekonomiczna – niezależny organ doradczy i opiniotwórczy utworzony w 1957 roku na mocy uchwały z 1 grudnia 1956Uchwała Nr 768 Rady Ministrów z 1 grudnia 1956 w sprawie powołania Rady Ekonomicznej () przy ówczesnej Radzie Ministrów, na czele której stanął ekonomista Oskar Lange. Zrzeszeni w tej Radzie pracownicy akademiccy, menedżerowie, ekonomiści, teoretycy i praktycy mieli za zadanie analizować sytuację gospodarczą, a także opiniowanie kierunków rozwoju gospodarczego.
Skład Rady Przewodniczącym Rady został profesor Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (obecna Szkoła Główna Handlowa) Oskar Lange, natomiast wiceprzewodniczącym – profesor Czesław Bobrowski jako wiceprzewodniczący wykonawczy („stale urzędujący”, tzn. na pełnym etacie) oraz pięciu wiceprzewodniczących (wśród nich Michał Kalecki, Edward Lipiński i Włodzimierz Brus). Osoby te tworzyły tak zwane Prezydium Rady. Ogółem Rada liczyła 36 członków mianowanych przez premiera na odnawialny okres dwuletni.