Radusz – leśniczówka i osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Międzychód, leżąca 4 km na wschód od Sowiej Góry, 6 km na północ od Mokrzca – wsi sołeckiej. W latach 1975–1998 miejscowość przynależała do województwa gorzowskiego.
Historia Leśniczówka (mająca około 100 lat) jest jedyną pamiątką po dawnej największej w Puszczy Noteckiej wsi, której centrum znajdowało się 2 km na południe od leśniczówki.
Radusz (niem. Radusch) jest pierwszą z wsi założonych na prawie olęderskim. Zasiedliło ją w 1700 roku 20 rodzin z Dolnego Śląska, których zadaniem było karczowanie lasu i osuszanie mokradeł.
W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Radusz Olendry należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzychód w rejencji poznańskiej. Radusz Olendry należał do okręgu sierakowskiego tego powiatu i stanowił część majątku Sieraków, którego właścicielem był wówczas rząd pruski w Berlinie. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 555 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 55 dymów (domostw).