Teater, 1918) sztuki wzorowane na późnych sztukach Strindberga – Den svåra stunden, 1918 (Trudna godzina), ale także uprawiał teatr realistyczny – Han som fick leva om sitt liv, 1928 (Ten, który wciąż przeżywał swe życie).
Twórczość (wybór) Människor, 1912 (Ludzie) Ordkonst och bildkonst, 1913 (Sztuka słowa i sztuka obrazu) Motiv, 1914 (Motywy) Järn och människor, 1915 (Żelazo i ludzie) Ångest, 1916 (Trwoga, 1992) Den sista människan, 1917 (Ostatni człowiek) Teater, 1918 (Teatr) Den svåra stunden, 1918 (Trudna godzina) Kaos, 1919 (Chaos) Wieczny uśmiech, fgm. 1992 (szw. Det eviga leendet, 1920) – zbiór opowiadań Den lyckliges väg, 1921 (Droga szczęśliwego człowieka) Onda sagor, 1924 (Złe baśnie) Far och jag, 1924 (szw. Ojciec i ja, 1992), Gäst hos verkligheten, 1925 (szw. Gość w rzeczywistości, 1986) Hjärtats sånger, 1926 (Pieśni serca) Zwyciężone życie, 1992 (szw. Det beregrade livet, 1927) Han som fick leva om sitt liv, 1928 (Ten, który wciąż przeżywał swe życie) Vid lägereld, 1932 (Przy ognisku) Konungen, 1932 (Król) Kat, 1972 (szw. Bödeln, 1933) Zaciśnięta pięść, 1992 (szw. Den knutna näven, 1934) Raj, 1992 (szw. Paradiset, 1935) Mannen utan själ, 1936 (Człowiek bez duszy) Wyzwolony człowiek, 1992 (szw. Den befriade människan, 1939) Sång och strid, 1940 (Pieśń i walka) Karzeł, 1972 (szw.