Isabelino Gradín (ur. 8 lipca 1897 w Montevideo, zm. 21 grudnia 1944 tamże) – urugwajski piłkarz grający jako napastnik i biegacz.
Wraz z José Piendibene jest uważany za największą gwiazdę urugwajskiego futbolu lat dwudziestych. Po zakończeniu kariery poświęcił się lekkoatletyce, zostając sześciokrotnym mistrzem Ameryki Południowej w biegach na 200 i 400 metrów.
Życiorys Isabelino Gradín urodził się w stołecznym Montevideo, jako potomek emigrantów z LesothoEduardo Galeano, „Blaski i cienie futoblu”, str. 58.
Kariera piłkarska Swoją piłkarską karierę rozpoczął w stołecznym CA Peñarol, gdzie zdobył dwa mistrzostwa Urugwaju. Po kłótni z kierownictwem Peñarolu, odszedł w 1922 roku do River Plate Montevideo. Podczas pobytu w klubie, jego kariera piłkarska wyhamowała, a Gradín coraz mocniej poświęcił się lekkoatletyce. Znakiem firmowym piłkarza było niebywałe przyśpieszenie i umiejętność oddawania strzałów w pełnym biegu, czym zaskarbił sobie sympatie i uznanie kibiców.