Historia Nazwa góry pochodzi od imienia św. Eustachego (Eustacha lub Ostacha), patrona myśliwych, którzy w Średniowieczu chętnie tu polowali, a także trudnili się przeprowadzaniem osób przez pobliską granicę. Później masyw stanowił schronienie dla prześladowanych protestantów, zwłaszcza po ich porażce pod Białą Górą (m.in. pod skałą Mogiła Śmierci torturowano i zamordowano około stu niewinnych mieszkańców Polic nad Metují w każdym wieku, a zwłoki wrzucono w szczelinę skalną – zwoje włosów znajdowano przy późniejszym karczowaniu lasu). Odbywano tu także pielgrzymki do kapliczki na stoku (pierwsza, drewniana powstała w 1484; zastąpiono ją nową, okazalszą w 1669, a w 1720 postawiono jeszcze większą, którą zburzono w 1788 z rozkazu cesarza Józefa II; 8 września 1859 poświęcono kolejną, zbudowaną z inicjatywy lokalnego mieszkańca – Celestyna Velca, jako wotum za przetrwanie wojny francusko-austriackiej, która dotrwała do naszych czasów). W czasach współczesnych Ostaš stał się celem miłośników wspinaczkiAntonín Krtička-Polický, Góra Ostasz v opowieściach a legendach, Gmina Žďár nad Metują, 2009, ss.6,22.