Zygmunt Szyszko-Bohusz wydał ustną decyzję przeniesienia go ze stanowiska dowódcy kompanii do dyspozycji dowódcy 2 Półbrygady. Ze względu na kończącą się bitwę o Narwik, do realizacji tej decyzji nie doszło. 4 czerwca 1940 r. II batalion SBSP, z rtm. Zamoyskim, został ewakuowany drogą morską z rejonu Narwiku.
Po postoju, w dniach 9–13 czerwca 1940 r., na redzie w szkockim Gourock, SBSP popłynęła do Brestu we Francji, dla udziału w obronie tzw. „Reduty Bretońskiej”. W obliczu katastrofy Francji i ewakuacji sojuszników, 18 czerwca 1940 r. zapadła decyzja dowództwa SBSP o rozwiązaniu pododdziałów. Rtm. Zamoyski na rozkaz zwinął obronę zajmowanego odcinka w rejonie miejscowości Combourg. Ponieważ brakowało środków transportu, pozostał z żołnierzami i poprowadził grupę podkomendnych na południe, w celu dotarcia do Nantes, a stamtąd do Wielkiej Brytanii. Ponieważ Niemcy 19 czerwca osiągnęli linię Loary, marsz grupy rtm. Zamoyskiego zamienił się w blisko miesięczne przedzieranie się na południowy wschód, przez linię Loary (z forsowaniem tej rzeki na wschód od Angers), na obszar Francji nieokupowanej. Za wyprowadzenie żołnierzy poza linię demarkacyjną i uchronienie ich od niewoli, w 1941 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych.