thumb|Tablica upamiętniająca powstanie Nieprzetartego Szlaku (w górnym prawy rogu odznaka „NS”) thumb|Budynek dawnego Domu Wycieczkowego PTTK „Turbacz” w Rabce-Zdroju, gdzie powstał Nieprzetarty Szlak

Nieprzetarty Szlak – kryptonim działalności Związku Harcerstwa Polskiego wśród dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami.

Geneza Nieprzetartego Szlaku Teresa Harsdorf-Bromowiczowa w Sanatorium Dziecięcym na Bystrem w Zakopanem założyła pierwszą w Polsce drużynę Nieprzetarty Szlak w 1947 roku. Nieprzetarty Szlak powstał oficjalnie w marcu 1956 roku, w trakcie pierwszego kursu dla nauczycieli i wychowawców zakładów leczniczych, który odbył się w Domu Wycieczkowym PTTK „Turbacz” w Rabce-Zdroju, przy ul. Wąskiej 1. Kurs zorganizowała Główna Kwatera ZHP, Ministerstwo Zdrowia oraz Ministerstwo Oświaty. Od samego początku inspiratorem ruchu była Maria Łyczko – najpierw jako szef sztabu, a potem przez wiele lat kierownik Wydziału „Nieprzetartego Szlaku”. Pierwszy kurs w roku 1956 był początkiem eksperymentu, który przekształcił się w systematyczną i planową pracę drużyn harcerskich.