Poruszający się konno i noszący niemieckie mundury Kałmucy z powodu wyglądu i barbarzyńskich czynów wobec polskiej ludności zwani byli Mongołami a ich barbarzyńskie czyny porównywano do ataku szarańczy. W czasie pobytu na Kielecczyźnie dopuszczali się zbrodni na ludności cywilnej, gwałtów na kobietach, rabunków mienia i celowych podpaleń zabudowań wiejskich. Wspomniane zbrodnie miały miejsce m.in. we wsiach: Brzezinki, Ciechostowice, Długa Brzezina, Górno, Kozia Wola, Krajno, Małachów, Masłów, Miedzierza, Mroczków, Napęków, Sieraków, Skorzeszyce, Smyków, Śniadka, Świnków, Wielka Wieś, Bukowa Wilków i Wola Jachowa oraz miastach Daleszyce i Radoszyce.
Świadkowie twierdzą, że w czasie pobytu na Kielecczyźnie postępowali szczególnie brutalnie wobec Polaków. Dokonywali brutalnych gwałtów na kobietach bez względu na wiek. Ich ofiarami padały dzieci. Cechowało ich „niebywałe bestialstwo”;