Droga powrotna Droga powrotna zamieniła się w koszmar. Wyprawa zawróciła do Cooper Creek. Przemoczyły ich ulewne długotrwałe deszcze. Cała czwórka gorączkowała, najbardziej Wills i King. Kurczyły się zapasy żywności tak, że na jednego uczestnika wyprawy przypadało pół konserwy i kromka chleba na dobę. Zabijano konie dzień po dniu dla mięsa. Grey świadomie zostawiał bagaże na pustyni, aż pewnego dnia zrzucając z martwego konia siodło, upadł na ziemię i już nie wstał. Cztery dni później, 21 kwietnia 1861 roku, pozostała przy życiu trójka: Wills, Burke i King, dotarła do Cooper Creek, mając nadzieję, że zastanie tam Brahe'a z zapasami żywności. Nie zastali żywej duszy, znaleźli tylko wiadomość pozostawioną przez Brahe'a. Przekonany o śmierci towarzyszy wyruszył samotnie z pozostałymi wielbłądami do Menindee, jak wynikało z listu, 7 godzin przed przybyciem Willsa do obozu. Zamiast podjąć próbę odnalezienia Brahe'a, który znajdował się zaledwie 23 kilometry od nich, nieświadomy tego Wills zdecydował, że powinni wybrać najkrótszą drogę do Adelaide. Zagubiony i zrezygnowany William Wills krążył bezwiednie z towarzyszami po pustyni Simpsona zjadając ostatniego z wielbłądów, w końcu zawrócił do Cooper Creek. Tam minął się z grupą Brahe'a i ekipą ratowniczą, które były w tym samym miejscu tuż przed nim. Zabrakło 3 kilometrów.