Sześć miesięcy później z tych samych przyczyn Chavez wraz z NFWA przeprowadził, historyczny już, strajk (la huelga!) pracowników rolnych i głośny przemarsz z Delano do Sacramento, stolicy Kalifornii i siedziby władz stanowych. Podczas 300-milowego marszu, który stał się swoistą pielgrzymką i zyskał medialny rozgłos, protestujący namawiali Amerykanów, by ci - jako wyraz poparcia dla działań uczestników marszu - zaprzestali kupowania winogron zebranych w warunkach generujących złą sytuacją społeczną i ekonomiczną wielu rodzin. Strajk rozpoczęty 1966 roku trwał nieprzerwanie przez 5 lat i zdobył rozgłos w całym kraju, przyjmując różnorodne formy (strajki głodowe, przedstawienia Teatru Campesino, tysięczne manifestacje, publikacje w prasie związkowej). Kiedy specjalna podkomisja Senatu amerykańskiego zainteresowała się niepokojącą sytuacją w Kalifornii, Robert Kennedy, ówczesny senator, odwiedził Chaveza podczas jednego z podjętych przez niego strajków głodowych i ogłosił pełne poparcie dla jego roszczeń.