Trzecia generacja Chargera zadebiutowała jako rocznik 1971. Cechowała się zupełnie nowym nadwoziem z dwuczęściową atrapą chłodnicy. Chowane reflektory przednie zniknęły z listy wyposażenia standardowego, wciąż były jednak dostępne jako opcja. W tym samym roku nastąpiło scalenie linii Chargera i Coronet. Wszystkie 4-drzwiowe pojazdy Dodge'a oparte na płycie podłogowej B-body otrzymały nazwę Coronet, 2-drzwiowe zaś Charger. Był to ostatni rocznik z silnikiem 426 HEMI. Rozstaw osi wynosił 2921 mm, długość nadwozia zaś 5217 mm.
Z powodu gwałtownego wzrostu cen paliw i taryf ubezpieczeniowych rozpoczęło się sukcesywne zmniejszanie mocy jednostek napędowych. Moc silnika 5.2 318 zmalała do 157 KM (118 kW), moment obrotowy do 352 Nm. Wersja 6.3 383 z gaźnikiem 4-gardzielowym generowała 253 KM (186 kW) i 440 Nm, z gaźnikiem 2-gardzielowym zaś 193 KM (142 kW) i 414 Nm. Najsłabszy wariant R6 3.7 225 osiągał 112 KM (82 kW) i 251 Nm, wersja 426 HEMI produkowała 335 KM (246 kW) i 529 Nm, 7.2 440 zaś 309 KM (227 kW) i 542 Nm.