Uzyskał wsparcie finansowe Stanów Zjednoczonych (kraj ten jako pierwszy utworzył ambasadę w Bissau) ale także Chin i Związku Radzieckiego. Na skutek wewnątrzpartyjnych intryg Cabral przez cały okres swoich rządów zmagał się z brakiem zaufania względem własnej partii.
W czasie pełnienia swojej funkcji wprowadził wiele reform gospodarczych i społecznych. Jako że Gwinea nie posiadała cennych surowców naturalnych, przestawił on kraj na produkcję rolniczą. Utworzył rząd jednopartyjny. W dziedzinie społecznej tworzył organizacje społeczne młodzieżowe i kobiece. Z jego inicjatywy powstała organizacja młodzieżowa partii, Juventude Africana Amilcar Cabral, i organizacja kobiet, União Democrática das Mulheres da Guiné.
Po obalenia jego rządu w 1980 roku w wyniku zamachu stanu (spowodowanego niechęcią do Kabowerdeńczyków) został na 13 miesięcy uwięziony przez João Bernardo Vieirę – nowego prezydenta. Po uwolnieniu przeprowadził się na Kubę, a następnie zamieszkał w Portugalii. Pod koniec życia powrócił do kraju.
Był przyrodnim bratem przywódcy PAIGC, Amilcara Cabrala.
Przypisy
Kategoria:Prezydenci Gwinei Bissau Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bissau