thumb Chiton (stgr. χιτών) – koszula lniana lub wełniana z krótkimi rękawami noszona w starożytnej Grecji; rodzaj tuniki pochodzenia wschodniego (fenickiego).
Składała się z dwóch prostokątnych kawałków materiału zszytych dłuższymi bokami do wysokości ramion, spinanych na ramionach fibulami lub guzikami. Wkładano ją bezpośrednio na ciało, nie zdejmowano do snu (rozpinając tylko pasek); dzieci nosiły bez przepasaniaR. Flacelière: Życie codzienne w Grecji…, dz. cyt., s. 137.. Lżejszą jej odmianę zwano chitonionem (χιτώνιον).
Wspomniany już u Homera chiton był długim, lnianym, białym ubiorem noszonym przez dostojników i ten uroczysty charakter cechował go na stałeM.L. Bernhard: Ubiory w starożytnej Grecji, dz. cyt., s. 5.. Mógł być luźny bądź przepasany w talii, długi (do kostek), zwany chitonem jońskim, albo krótki (do połowy ud), zwany doryckim. Pierwszy, stosowany w Atenach aż do V wieku p.n.e., ogólnie noszono jednak tylko zimą (według zaleceń Hezjoda) lub podczas morskiej podróżyÉmile Mireaux: Życie codzienne w Grecji w epoce homeryckiej. Warszawa: PIW, 1962, s. 36.. Chitony jońskie wykonane z cienkiej tkaniny lnianej i bogato fałdowane, od połowy VI wieku p.n.e. zastępując peplos, były też ubiorem kobiet, które (od końca IV w.