mały|Nagrobek Juliusza Burgina i Marii Wiernej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach|320x320px Juliusz Burgin ps. Andrzej, Stefek, Zieliński (ur. 17 marca 1906 w Otwocku, zm. 9 lutego 1973 w Warszawie) – polski ślusarz, działacz komunistyczny, wysoki funkcjonariusz Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (m.in. dyrektor gabinetu ministra), pułkownik ludowego Wojska Polskiego, od 1939 współpracownik NKWD i NKGB.
Życiorys Syn Mojżesza i Reginy, brat Bernarda. Ukończył 6 klas gimnazjum, a 1923–1924 odbywał praktykę ślusarską, po czym podjął studia na Wolnej Wszechnicy Polskiej. Jako kilkunastolatek pomagał bratu w pracy w partii komunistycznej i brał udział w wiecach i demonstracjach. 11 grudnia 1922 został ranny podczas walk ulicznych z działaczami endeckimi. Od 1925 był członkiem Związku Młodzieży Komunistycznej i od 1927 Komunistycznej Partii Polski (KPP). Od listopada 1933 członek Sekretariatu KC KZMP, w 1934 sekretarz KC KZMZU. Pracował w Sekretariacie MOPR. Od lipca 1936 sekretarz Komitetu Okręgowego (KO) KPP w Łodzi, a od września sekretarz KO KPP w Krakowie. Wielokrotnie więziony za działalność antypaństwową w latach: 1926, 1928, 1929–1933, 1935 i 1936–1939.