Ludwik Sielicki ros. Людвиг Иванович Селицкий (ur. w Wielkim Trilesinie, obwód mohylewski, zm. 5 marca 1977) – partyzant białoruski, pułkownik MO, oficer Armii Czerwonej, członek Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii bolszewików (WKP(b)).
Życiorys Ludwik Sielicki urodził się w rodzinie Jana i Emilii. Członek WKP(b) od 1926 roku. Od 1938 roku zajmował się pracą gospodarczą i partyjną w obwodach witebskim i białostockim. Po ataku Niemiec na ZSRR od lipca 1941 był jednym z liderów ruchu partyzanckiego w regionie witebskim. Od lutego 1942 roku był dowódcą grupy partyzanckiej i komisarzem oddziału, od lipca 1942 do kwietnia 1943 komisarzem. Od listopada 1942 do kwietnia 1944 roku dowódca 1 Brygady Partyzanckiej im. K.S. Zasłonowa, jednocześnie od czerwca 1943 roku I sekretarz podziemnego komitetu okręgowego WKP(b) w Orszy. Od maja 1944 roku pozostawał do dyspozycji Centralnego Komitetu WKP(b).