Croce in Gerusalemme; arcybiskup Toledo i prymas Hiszpanii; administrator diecezji Sigüenzy; tytularny patriarcha Aleksandrii Charles de Bourbon (18 grudnia 1476) – kardynał prezbiter Ss. Silvestro e Martino; arcybiskup Lyonu prymas Galii; administrator diecezji Clermont Paolo Fregoso; Kardynał z Genui (15 maja 1480) – kardynał prezbiter S. Anastasia; arcybiskup Genui; komendatariusz diecezji Ajaccio; doża Republiki Genui Pierre de Foix (18 grudnia 1476) – kardynał diakon Ss. Cosma e Damiano; biskup Vannes; administrator diecezji Bayonne
Czterech mianował Sykstus IV, dwóch Paweł II, a jednego Kalikst III.
Przygotowania do konklawe Pierwszorzędną sprawą było zapewnienie kardynałom bezpieczeństwa i swobody podczas konklawe. Udało się to głównie dzięki kardynałowi Barbo, który doprowadził do rozejmu między rzymskimi baronami. Za cenę 8000 dukatów skłonił Girolamo Riario do wycofania wojsk z Rzymu i oddania Zamku św. Anioła pod kontrolę biskupa Todi Francesco Mascardo, działającego z ramienia Świętego Kolegium. Wojska Orsinich miały wycofać się do Viterbo, a wojska Colonnów także miały zostać ewakuowane z miasta do posiadłości rodowych w LacjumPastor, s. 231-232; Creighton, s. 117-118;