Droga Daoshenga do teorii nagłego oświecenia była więc następująca: neotaoizm - Wang Bi Abhidharma-hṛdaya (przetłumaczona w 391 r. przez Saṅghadevę) Daśabhūmika Sūtra (problem hierarchii Trzech Pojazdów) Sutra Lotosu (przetłumaczona w 406 r. przez Kumaradżiwę) Nirvāṇa Sūtra (przetłumaczona w 422 r. przez Dharmakszemę dotarła w 430 r. do Chang’anu, z którego rok wcześniej wygnano Daoshenga, gdyż zaliczył on icchantików do rangi oświeconych, co było jawnym pogwałceniem słów Buddy, które znano do tej pory. Gdy Sutra Nirwany dotarła do stolicy - wszystko się zmieniło.
Przypisy
Bibliografia Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. India and China. Macmillan Publishing Company. Nowy Jork, 1990. Red. Stephan Schuhmacher, Gert Woerner. The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Shambala, Boston, 1989. Kenneth Ch'en. Buddhism in China. A Historical Survey. Princeton University Press. Princeton, 1973.
Kategoria:Chińscy filozofowie Kategoria:Duchowni buddyjscy epoki Jin (265-420) Kategoria:Taoizm Kategoria:Urodzeni w 355 Kategoria:Zmarli w 434 Kategoria:Chińczycy epoki Szesnastu Królestw