Jeżeli λ=1 to decydent wybierze d3 (ponieważ może zyskać 1000), jeżeli λ=0 to decydent wybierze d1 (ponieważ jeżeli zajdzie najgorszy możliwy stan natury zyska on 100, podczas gdy w d2 0, a w d3 –100).
Jeżeli współczynnik λ wyniósłby 0,5 to oczekiwana wypłata z każdej z decyzji wyniosłaby: d1: 100 (0,5 · 100 + 0,5 · 100) d2: 300 (0,5 · 600 + 0,5 · 0) d3: 450 (0,5 · 1000 + 0,5 · (–100)) Wówczas decydent podjąłby decyzję d3.
Dla λ wynoszącego 0,25 decyzja byłaby taka sama: d1: 100 (0,25 · 100 + (1–0,25) · 100) d2: 150 (0,25 · 600 + 0,75 · 0) d3: 175 (0,25 · 1000 + 0,75 · (–100))
Ale już dla λ=0,1 oczekiwane wypłaty prezentowałyby się w następujący sposób: d1: 100 (0,1 · 100 + 0,9 · 100) d2: 60 (0,1 · 600 + 0,9 · 0) d3: 10 (0,1 · 1000 + 0,9 · (–100)) Optymalną decyzją jest d1.
Zobacz też kryterium Laplace’a kryterium Savage’a kryterium Walda
Kategoria:Teoria decyzji