W 1986 pojawiły się dwa filmy na podstawie jego prozy, jednak dopiero drugi, 37,2° le matin, okazał się przebojem (800 tys. widzów w ciągu trzech tygodni). Od tej pory Djian zaczął utrzymywać się z pisania. W 1988 zamieszkał na małej wyspie obok Bostonu, potem co kilka lat zmieniał miejsce pobytu, kolejno na Florencję, w Bordeaux i Lozannę. Obecnie mieszka w Paryżu, z Année, którą poślubił w 1993, z synem (Loïc) i dwiema córkami (Clara i Lou-Anne).
Powieści 50 contre 1 (1981) Bleu comme l'enfer (1983) Zone érogène (1984) 37,2° rano (37,2° le matin, 1985, wyd. polskie 1991) Maudit manège (1986) Échine (1988) Crocodiles (1989) Lent dehors (1991) Lorsque lou (1992) Sotos (1993) Carcassonne (1993) Assassins (1994) Bram Van Velde (1995) Contes de Noël (1996) Criminels (1997) Sainte-bob (1998) W stronę niewinności (Vers chez les blancs, 2000, wyd. polskie 2006) Ardoise (2002) Ça c'est un baiser (2002) Frykcje (Frictions, 2003, wyd. polskie 2007) Nieczystości (Impuretés, 2005, wyd. polskie 2006) Doggy Bag 1ère saison (2005)
Pisze także teksty dla francuskiego piosenkarza Stephana Eichera.