thumb|240px|Grób Bogdana Paprockiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Bogdan Stanisław Paprocki (ur. 23 września 1919 w Toruniu, zm. 3 września 2010 w Warszawie) – polski śpiewak operowy (tenor).
Życiorys Urodził się w wielodzietnej, nauczycielskiej rodzinie (miał dwanaścioro rodzeństwa). Jako uczeń lubelskiego gimnazjum śpiewał w szkolnym chórze i w kościele, a potem w kwartecie rewelersów w Podchorążówce Rezerwy Piechoty w Zamościu. Zmobilizowany, w 1939 wraz z 9. Pułkiem Piechoty z Chełma Lubelskiego, w randze podchorążego bronił przeprawy przez most na Bugu w Dorohusku. Po kapitulacji konspirował w Lublinie. Naukę śpiewu rozpoczął pod kierunkiem Eugeniusza Koppa w Lublinie w 1943. 9 lipca 1944 wystąpił z pierwszym publicznym koncertem. Dalsze studia wokalne odbył u Ignacego Dygasa, będąc już solistą Reprezentacyjnego Zespołu Wojska Polskiego. Zawodową karierę śpiewaczą rozpoczął w Operze Śląskiej w Bytomiu w 1946, grając Alfreda w operze La Traviata Giuseppe Verdiego. Od 1948 roku należał do PZPR. Wielokrotnie śpiewał role Jontka w operze Halka i Stefana w operze Straszny dwór. Paprocki jest znany także jako interpretator i wykonawca również innych pieśni i arii Stanisława Moniuszki.