Maciej Góraj (ur. 11 marca 1950 w Łodzi) – polski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny, który w latach 70. uważany był za jednego z najbardziej obiecujących aktorów młodego pokolenia.
Życiorys Młodość Urodził się w Łodzi. Początkowo myślał o karierze sportowej, ale kontuzja przekreśliła te plany. Wtedy zainteresował się aktorstwem występując w amatorskich teatrach, gdzie poznał aktorkę Ewę Lemańską. Zafascynowany Zbigniewem Cybulskim, po maturze dostał się za pierwszym razem na studia na Wydziale Aktorskim „Łódzkiej Filmówki”, którą ukończył w 1972.
Kariera W latach 1972–1973 występował w Teatrze Narodowym. W latach 1973–1974 grał w łódzkim Teatrze Nowym. W latach 1974–1988 był związany z warszawskim Teatrem Powszechnym.
Zadebiutował na kinowym ekranie w roli pachołka w filmie historycznym Witolda Lesiewicza Bolesław Śmiały (1971) z Ignacym Gogolewskim (Bolesław II Śmiały). Za rolę Zenka Stankiewicza, kalekiego żołnierza Batalionów Chłopskich, w dramacie wojennym Sylwestra Szyszki Ciemna rzeka (1973) został uhonorowany Nagrodą im. Zbyszka Cybulskiego, przyznaną przez tygodnik „Ekran”.