Takie same zęby występowały w reszcie dolnej szczęki.
Abriktozaur jest zwykle uznawany za najbardziej bazalnego (pierwotnego) członka rodziny heterodontozaurów. Likorin i heterodontozaur posiadały zęby policzkowe o wysokiej koronie, które nachodziły na siebie w szczękach, tworząc ciągłą powierzchnię żuciwą analogiczną do tej spotykanej u kredowych hadrozaurów. Zęby policzkowe abriktozaura były szeroko porozdzielane, miały niższe korony, bardziej przypominały te spotykane u wczesnych ptasiomednicznych. Zasugerowano, że abriktozaur tracił swe, mógł nie dysponować „kłami”, co stanowiłoby kolejną prymitywną cechęSereno, P.C. 1986. Phylogeny of the bird-hipped dinosaurs (Order Ornithischia). National Geographic Research 2: 234-256.. Zęby te jednak były obecne w widoczny sposób w jednym z 2 znalezionych osobników. Wyższy „kieł” mierzył 10,5 mm, dolny zaś aż 17 mm. Ząbki występowały jedynie na ich przedniej powierzchni, inaczej niż u wymienionych wyżej pozostałych heterodontozaurów, u których przednia i tylna krawędź były ząbkowaneThulborn, R.A. 1970. The systematic position of the Triassic ornithischian dinosaur Lycorhinus angustidens. Zoological Journal of the Linnean Society 49: 235-245.Hopson, J.A. 1975.