Początki zwyczaju Święto i zwyczaj o podobnym charakterze istniały na terytorium historycznych Włoch, gdzie nazywane było Sobatiną na cześć bogini Pales, w Panonii palilią. W kręgu kultury celtyckiej święta Beltane („powrót słońca”) i związanego z nim rytuału składania ofiar z Wierzbina. Corocznie w dniu 21 czerwca, przyjeżdżają do Stonehenge tłumne pielgrzymki, aby obserwować pierwszy promień wschodzącego słońca. mały|Uroczystość Wianków w Warszawie w 1870 roku
Symbole Do głównego rytuału adaptowanego obrzędu w zależności od regionu należało (należy): palenie ognia (np. na południu Polski), w Małopolsce, na Śląsku i Pomorzu – tzw. sobótka, na Warmii i Mazurach Palinocka lub ognie świętojańskie m.in. w krajach skandynawskich i anglo-saskich oraz Wielkopolska i historyczne Pomorze Zachodnie, skoki przez ognisko (np. Niemcy, Polska, Litwa, Łotwa, Rosja), palenie kukły (np. Irlandia, Francja, południowa Polska, Ukraina), tańce dziewcząt wokół rozpalonego w nocy ogniska (np. Białoruś, Podlasie), obrzęd zarzucania wianków przez głowę na drzewa (np. historyczna Wielkopolska, Pomorze, Warmia i Mazury), puszczanie wianków po wodzie (np. Kraków/Wianki, Mazowsze, Rosja), kąpanie się (np. Białoruś), wieńczenie zielem (np.